Partijdoel

ND focust zich op het aanpassen van de Zorgvuldigheidseisen in de Euthanasiewetgeving en het legaliseren van Levenseindehulp.

Rechtvaardige Euthanasie

ND bepleit een Euthanasiewet zonder de subjectieve zorgvuldigheidseisen Ondraaglijk/Uitzichtloos lijden en Een redelijke andere oplossing is mogelijk waarbij iedere patiënt Levenseindehulp krijgt die vrijwillig en weloverwogen Levenseindehulp wenst en dat tijdig en daarbij goed geïnformeerd over de eigen situatie wilsbekwaam heeft vastgelegd in een Euthanasieverklaring (schriftelijk en/of video). De wilsbekwaam afgelegde Euthanasieverklaring blijft onverkort geldig bij het ontstaan van wilsonbekwaamheid. De Levenseindebegeleider verkrijgt vlak voor het moment van de gewenste Levenseindehulp een Levenseindemiddel en dat Levenseindemiddel wordt gebruikt meteen om impulsief of crimineel gebruik te voorkomen. Deze Levenseindehulp is goed te regelen. Vermoedelijk stemt de overgrote meerderheid van de Nederlandse bevolking hiermee in. Deze aangepaste wet is bruikbaar in elk land.

Voorstel aangepaste euthanasiewet

De initiatiefwet Voltooid Leven vermeldt in tien enquêtes uit 2011-2019, dat gemiddeld 63% van de Nederlandse burgers zelf hun Levenseinderegie wenst. Maart 2021 83%; september 2021 67% en 50% is voor een verstrekking van een Levenseindemiddel onder voorwaarden, 24% is voor een volledig vrije verstrekking en 14% is tegen. Conclusie: hulp bij waardig sterven is een maatschappelijke verplichting.

Vermoedelijk zal de Nederlandse bevolking in overgrote meerderheid instemmen met een aangepaste euthanasiewet zonder de subjectieve zorgvuldigheidseisen Ondraaglijk/Uitzichtloos lijden en Redelijkheid andere oplossing, met daarin een gekwalificeerde Levenseindebegeleider, bijvoorbeeld een arts, psycholoog of specialist verpleegkundige). Er behoren alleen objectieve zorgvuldigheidseisen te zijn:

  1. Vrijwillig en Weloverwogen: dit moet blijken uit een wilsbekwaam en tijdig afgelegde Euthanasieverklaring die onverkort geldig blijft bij wilsonbekwaamheid.
  2. Geïnformeerd zijn over de eigen actuele situatie: informatie krijgen en begrijpen, bijvoorbeeld over de ontwikkeling van de eigen medische situatie, om zo zelfstandig te kunnen beslissen over mogelijke Levensbeëindiging en de Euthanasieverklaring/Niet behandelverklaring.

Met richtlijnen in te vullen:

  1. Zorgvuldige Levensbeëindiging.
  2. Raadplegen onafhankelijke Levenseindebegeleider: bij twijfels of aan de zorgvuldigheidseisen is voldaan, volgt een second opinion. Bij blijvende twijfel wordt geen medewerking verleend.

Pas bij uitvoering van de Levenseindehulp verkrijgt de levenseindebegeleider een Levenseindemiddel. Dit voorkomt rondslingeren of impulsief of crimineel gebruik.

Bij het goed informeren over de actuele situatie van degenen die Levenseindehulp willen, kunnen artsen, psychologen en specialist verpleegkundigen een belangrijke rol spelen.

Met een gedoogbeleid kan hiermee dadelijk worden begonnen, passend binnen een levende wet en moraal, meebewegend met de tijdgeest. Dan ontstaat zekerheid. De arts hoeft niet bang te zijn. De SCEN-artsen en de RTE’s beëindigen hun werkzaamheden. Justitie staakt de vervolging. Het verstrekkingennetwerk verdwijnt en de politie kan de vrijkomende opsporingscapaciteit zinvol inzetten.

Een op te richten Instituut Levenseindehulp verzorgt de Opleiding Levenseindebegeleider of bijscholing voor degenen met Eerder Verworven Competenties. Het registreert Euthanasieverklaringen, toewijzing van Levenseindebegeleiders, controleert rapportages, etc.

Het denken over Levenseindehulp is sterk in beweging. In Duitsland oordeelde het Bundesverfassungsgericht dat Levenseindehulp niet strafbaar kan zijn omdat het recht op zelfdoding anders een schijnrecht is; Zwitserland kent geen algemeen geldend verbod van Levenseindehulp; in Oostenrijk is eind 2021 Levenseindehulp niet meer strafbaaar; Italië houdt een referendum over het toestaan van Levenseindehulp en de vrijspraak van twee Levenseindehulp -activisten opent de weg naar haar legalisering. Euthanasie is legaal in Australië (vijf staten), België, Luxemburg, Canada, Nieuw-Zeeland, Spanje, vier staten in de Verenigde Staten en het staat op het punt gelegaliseerd te worden in Columbia, Portugal, Schotland, Uruguay en Zweden (diverse websites).

Wanneer passen wij onze Euthanasiewetgeving aan om Levenseindehulp te legaliseren?