Alternatieve route Euthanasie en hulp bij zelfdoding. Verstrekking.

Bekijk het filmpje op https://www.youtube.com/watch?v=Dxt1EOQSa88.

Lees daarna eventueel de onderstaande tekst.

Een politieke minderheid verhindert al langer dan 50 jaar een waardig levenseinde in eigen regie. Ze houdt vast aan een wetgeving geworteld in 1886 en de KNMG doet dat feitelijk ook. Veel mensen lijden daardoor onnodig. Bij onveranderd beleid zal dat lijden toenemen t.g.v. de in 2040 al 1.500.000 patiënten of cliënten (zie onder), die mogelijk de gewenste eigen Levensregie wordt onthouden.

Wat wil ik concreet doen?

Ik wil Art 293 en 294 Wetboek van Strafrecht afschaffen en vervangen door een alternatieve wetgeving. Deze kan bijvoorbeeld globaal gebaseerd zijn op het volgende:

Alternatieve route Euthanasie

De toekomstige rol van de arts bij een Levenseinde

 De arts heeft een adviserende rol bij een Levenseindeverzoek (euthanasie of hulp bij zelfdoding of de beëindiging van een voltooid leven) en velt daarover geen oordeel. Dat houdt in:

  1. Uitsluitend op verzoek van de wilsbekwame cliënt of van de wettelijke vertegenwoordiger van de wilsonbekwame cliënt die lichamelijk, psychiatrisch en/of psychisch lijdt, stelt een arts de diagnose.
  2. Uitsluitend indien de wilsbekwame cliënt respectievelijk de wettelijke vertegenwoordiger van een wilsonbekwame cliënt- cliënt dat wenst, verleent de arts de eventuele gewenste medische hulp zoals palliatieve zorg. De arts respecteert een niet-behandelverklaring.
  3. De arts is niet formeel betrokken bij de vraag naar of bij een beslissing over Levensbeëindiging. De arts past geen zorgvuldigheidseisen toe.
  4. De arts kan vrijwillig een rol als Levenseindebegeleider (m/v) op zich nemen na de registratie Levenseindebegeleider.
  5. Er komt een gekwalificeerde opleiding tot Levenseindebegeleider met een bijbehorend register. Op basis van Eerder Verworven Competenties kunnen artsen/psychiaters, psychologen, verpleegkundigen, zielzorgers, maatschappelijk werkenden, etc. de opleiding. Een student(e) kan een totale studie volgen. De opleiding bevat een vrijwillig te volgen aanvullende cursus met betrekking tot het bevoegd uitvoeren van noodzakelijke medische handelingen bij de Levensbeëindiging, zoals het geven van een intraveneuze injectie. Opm.: Het beste is als de huisarts die de medische geschiedenis van de cliënt immers kent, bereid is zich als Levenseindebegeleider te kwalificeren. In dat geval is de grote verandering dat de arts geen zorgvuldigheidseisen dient toe te passen.
  6. De Levenseindebegeleider is een coach, steunt in het moeilijke emotionele proces, adviseert en heeft geen enkele beslissingsbevoegdheid met uitzondering van 10.2.
  7. Het is wettelijk verplicht om een Levenseindebegeleider in te schakelen bij een verzoek om Levensbeëindiging.
  8. De wilsbekwame cliënt verzoekt zèlf om Levensbeëindiging bij een gekwalificeerde Levenseindebegeleider. De wettelijke vertegenwoordiger doet dat verzoek namens de wilsonbekwame cliënt, voorzien van een filetrail ter zake (de euthanasieverklaring met de condities waaronder euthanasie zal zijn gewenst; de niet-behandelverklaring; en indien dat van belang is het betreffende medische dossier met de diagnose).
  9. De Levenseindebegeleider heeft na het verzoek om Levensbeëindiging meteen twee gesprekken met een week tussenpoos met de wilsbekwame cliënt of met de wettelijke vertegenwoordiger van de wilsonbekwame cliënt – patiënt. De Levenseindebegeleider gaat uit het oogpunt van de gewenste maatschappelijke zorgvuldigheid na of: 9.1 de wilsbekwame cliënt vrijwillig tot een levenseinde heeft besloten resp. of de filetrail van de wilsonbekwame cliënt bewijst dat het actuele verzoek tot een levenseinde in het verleden wilsbekwaam is gedaan; 9.2 of er mogelijk sprake is van ongeoorloofde sociale druk.
  10. Is ad 9 naar het oordeel van de Levenseindebegeleider: 10.1 correct, dan haalt deze het laatste wil middel op bij de apotheek en de Levensbeëindiging kan plaatsvinden. Indien de Levenseindebegeleider bereid is de eventueel noodzakelijke medische handeling te verrichten, dan mag deze dat doen, mits bevoegd. Zo niet dan wordt daarvoor iemand uit een poule van beschikbare gekwalificeerde deskundigen gevraagd; 10.2 niet correct, dan legt de Levenseindebegeleider het proces stil en zorgt deze voor een second opinion. Is het eindoordeel over het levenseindeverzoek alsnog positief, dan kan de Levensbeëindiging plaatsvinden. Zo niet, dan mag Levensbeëindiging niet plaatsvinden. Indien iemand toch de Levensbeëindiging uitvoert met bijvoorbeeld een eigen laatste wil middel, dan volgt aangifte bij de politie (in principe van moord).

Lees ook de “Arts en Euthanasie” en “De wrede dood” (de verkorte versie of de uitgebreide)

De reden voor het voorstellen van de Alternatieve route Euthanasie is:

Het zelfbeschikkingsrecht van de individuele burgers t.a.v. de regie over de eigen dood is in Art 293 lid 1 Sr van hen afgenomen en die regie is overgedragen aan de arts in Art 293 lid 2 Sr. Er zal nauwelijks iets kunnen veranderen m.b.t. hulp bij Levensbeëindiging als die wetgeving blijft bestaan. Want helaas is het zo dat de beoordeling van de “Ondraaglijkheid/Uitzichtloosheid/Duurzaamheid van het lijden” is overgedragen aan een op deze punten incompetente arts (zie de Arts en Euthanasie). Een metafoor: De wet geeft a.h.w. de bevoegdheid om de motor van een auto te repareren aan degene die uitsluitend de carrosserie kan uitdeuken en verven. Dat is op zijn minst aanvechtbaar.

De opvatting van de “heiligheid van Het Leven”, in stand te houden ten koste van soms intens lijden, en alles wat daar in dat opzicht aan vastzit (zoals de door de staat uitgeoefende beschermwaardigheid van het leven) moet m.b.t. gewenste Levensbeëindiging worden losgelaten en voor 100% worden vervangen door de “kwaliteit van het individuele leven” (al een groeiende tendens in onze moderne maatschappij). De staat moet het Zelfbeschikkingsrecht van de burger t.a.v. Levensbeëindiging respecteren.

Er komt een tsunami van patiënten op ons af, die over de eigen Levensregie willen beschikken. Alzheimer: nu 280.000, in 2040 al 500.000 (Alzheimer site). Parkinson: het aantal patiënten zal stijgen van ca 55.000 nu naar ca 91.000 in 2040 (Parkinson site). Beroerte: er zullen in 2040 670.000 mensen zijn die een beroerte hebben gehad (Hersenstichting site). Samen met andere patiënten met bv. levensbedreigende ziekten benadert dat 1.500.000 mensen (9% van de bevolking) die de eigen Levensregie willen behouden.

In elke familie zijn dat bv. de lezer(es) van deze pagina en mits die er (nog) zijn: de oma’s, opa’s, moeder, vader, broertjes, zusjes, tantes, ooms, nichtjes en neefjes, en ook de vriendinnen en vrienden. Ieder van ons wordt hoe dan ook met dit probleem geconfronteerd. Het lijden zal toenemen en bij onveranderd beleid zal de Euthanasiewet een waardig en menselijk levenseinde voor velen moeilijk tot onmogelijk blijven maken. De patiënten of cliënten, hun familie en/of mantelzorgers zullen hoe dan ook met dit probleem met deze problematiek worden geconfronteerd. We moeten nu iets doen.

Word lid. Slechts €12,50 per jaar.

Wim van Dijk, 01-09-2019, aangepast 01-09-2020,13-11-2020, 14-02-2021, Den Bosch.

Verstrekking: Waarom heb ik het Laatste Wil Middel verstrekt?

Door het toenemend wegvallen van het geloof in een daarnamaals leef je maar eenmaal in het hiernumaals en dus is een lang leven steeds belangrijker geworden. De bijpassende medische zorg richt zich op de instandhouding van het leven en niet afdoend op de levenskwaliteit. In de extra tijd die je krijgt, overheerst vaak het lijden met de angst voor het komende. Je leeft dan niet langer, maar je sterft langer. Soms is Hulp bij Zelfdoding het beste, maar dat is verboden behalve voor de arts (onder voorwaarden). Waarom?

In de Oudheid was het ondenkbaar de macht over leven en dood aan een arts te laten. De eed van Hippocrates verplichtte medici geen moord in opdracht van een derde te plegen en zij vonden het een eer te helpen. De beslissing was aan de persoon die wilde sterven. Er was geen betutteling.

De euthanasiewet verbiedt Hulp bij Zelfdoding. Raar: de daad is niet strafbaar en hulp daarbij wel. Maar die hulp geldt de strafwet niet: er is geen schade aan de ander; en de hulp is rechtmatig bij diens vrijwillige instemming. Bovendien kan alleen de cliënt de zorgvuldigheidseisen ‘Ondraaglijk’ en ‘Uitzichtloos lijden’ en ‘Geen redelijke andere oplossing is mogelijk’ bepalen en de arts niet.

Ik heb 6 artsen geïnterviewd en een masterstudent Geneeskunde. Ik ben gestopt gezien de grotendeels unanieme meningen. De belangrijkste punten zijn: 1. In de opleiding is er geen morele discussie over de Euthanasiewet als zodanig geweest. 2. Er zijn geen objectieve criteria t.a.v. de zorgvuldigheidseisen Ondraaglijk en Uitzichtloos lijden of Redelijke oplossing aangereikt. Deze zijn niet vast te stellen door de artsenopleiding, KNMG of de wetgever (dat zou dan allang zijn gebeurd). 3. Alleen de cliënt kan het lijden en ‘redelijkheid’ aangeven. 4. Het is beter de Euthanasiewet te vervangen. Uit 2 en 3 volgt:

De wetgever negeert het zelfbeschikkingsrecht en draagt aan de arts op om Zorgvuldigheidseisen toe te passen, waarvoor geen arts adequaat kan worden opgeleid. De SCEN-arts met een kopstudie van drie dagen en ‘een aantal uren’ zelfstudie ook niet. Conclusie: de Euthanasiewet is immoreel. De KNMG handelt immoreel door deze immorele wet te gebruiken. De individuele arts die weet geen ondraaglijk of uitzichtloos lijden vast te kunnen stellen en dat toch doet, gedraagt zich immoreel.

Twee derde van de burgers vindt al sinds 10 jaar in 11 enquêtes dat je zelf mag beslissen over je levenseinde. Op 16-09-2021 was dat 66% en slechts 14% was er tegen; 74% van de burgers wenst, eventueel onder voorwaarden dat het Laatste Wil Middel kan worden verstrekt. Het Openbaar Ministerie; de KNMG; en vooral de ChristenUnie, SGP en de SP (17 zetels, 11,3%) gijzelen ons echter. Overigens: de bijbel bevat geen moreel oordeel over zelfdoding (Kuitert, gerespecteerd theoloog in Suïcide. Wat is er tegen?’.)

Ik zie slechts een optie: burgerlijke ongehoorzaamheid, zoals bij ‘baas in eigen buik’, snel leidend tot abortuswetgeving. T.a.v. de schuldvraag over mijn verstrekking vind ik dat de rechtbank geen uitspraak kan doen op basis van de immorele Euthanasiewet. Ik wil als ik hulp krijg dit standpunt tot bij de Hoge Raad verdedigen en daar is veel geld mee gemoeid. Ik wil een substantieel bedrag zèlf betalen maar ik start ook een crowdfunding om de advocaatkosten te kunnen betalen. Wil je me steunen, doneer dan op NL37 INGB 0006711366 t.n.v. Nieuwe Democratie o.v.v. ‘Rechtszaak Verstrekking’ of via Crowdfunding https://steunactie.nl/actie/levenseinde-1/-4943. Bij voorbaat bedankt.

Ik hoop dat je mijn mailtje wilt forwarden naar degenen in je netwerk die in deze problematiek zijn geïnteresseerd en mij mogelijk willen steunen.

Blijf gezond en wees (naar omstandigheden) gelukkig. Wim van Dijk.